Kościół św. Ignacego w Olienie pogrąża się w całkowitej ciemności, a jedynym światłem są lampiony ministrantów i ministrantek, gdy procesja wyrusza z prezbiterium, przechodzi przez nawę kościoła i kontynuuje wąskimi średniowiecznymi uliczkami Olieny. Odwiedzają siedem kościołów na pamiątkę Siedmiu Boleści Matki Boskiej; przed każdym wejściem ustawiają się ludzie z lampionami, a gdy procesja wychodzi, dołączają do niej członkowie lokalnych bractw – stowarzyszeń religijnych organizujących poszczególne części obrzędów wielkotygodniowych. Procesja, która w tym czasie znacznie się rozrosła, po około godzinie wraca do kościoła św. Ignacego. Tutaj w prezbiterium ustawiony jest już monumentalny średniowieczny krucyfiks z ruchomymi ramionami, a chór ubrany w barokowe stroje ludowe śpiewa wielogłosowe pieśni religijne. Rozpoczyna się s’iscravamentu, średniowieczna tradycja zdejmowania z krzyża.
Tenores di Bitti: Deus te salvet, Maria
Add comment