Zastanawiam się nad tym znakiem, który zauważyłem w witrynie baru muzycznego przy turystycznej ulicy w Yangshuo. Jest bardzo skomplikowany: na dole jest znak oznaczający konia, na górze znak oznaczający pieniądze, i od razu widać, że został tu wykonany kaligraficznie właśnie z powodu tej złożoności, podobnie jak duży znak dla makaronu biang.
Zasadniczo złożony znak chiński powinien składać się z radikału, który pokazuje kategorię znaczeniową, do której należy — tu byłby to 馬 mă, więc słowo w jakiś sposób odnosi się do koni, galopu lub szybkości — oraz fonetyki, która pokazuje, jak wymawia się dane słowo, albo przynajmniej jak wymawiano je w czasach dynastii Qin, w III wieku p.n.e., kiedy powstawały pierwsze słowniki znaków chińskich. Tutaj byłby to 錢 qián, czyli pieniądze. Ale słowniki nie znają takiego złożonego znaku.
Potem zaczynam czytać mały tekst po lewej i uderzam się w czoło: to jest zagadka słowna! Tekst 馬上有錢 (mă shàng yŏu qián) dosłownie znaczy: „pieniądze na koniu”, czyli „niech pieniądze od razu trafią do twojego domu / bądź natychmiast bogaty”! (馬上 mă shàng, „na koniu”, oznacza też „natychmiast”.) I rzeczywiście, w tym fikcyjnym znaku, pieniądze są na grzbiecie konia.
To piękny przykład, jak chińskie pismo zachowało swój obrazowy charakter: czytelnicy chińscy wciąż widzą pierwotny obraz za każdym znakiem, a w kaligrafii znak może nagle zamienić się z powrotem w obraz.
Mogłoby się wydawać, że w nocnym życiu Yangshuo oferują szybkie pożyczki albo wypłatę gotówki dla turystów pozbawionych pieniędzy. Ale nie. Tradycyjnie jest to formuła noworocznych kartek z życzeniami – szczególnie w 2026 roku, Roku Konia. Albo dla noworocznych monet szczęścia, gdzie, podobnie jak w naszym motywie świnki, pojawia się koń niosący same pieniądze, całkowicie przekształcając dobre życzenia zapisane w znakach z powrotem w obraz.
Add comment