Kolejna kaplica („nr 25”) znajduje się jeszcze bardziej na wschód, na górnym poziomie po prawej stronie tej samej wielkiej skały, gdy po lewej znajduje się następna, najbardziej okazała, Karanlık.
Do kaplicy prowadzi teraz wąska metalowa klatka schodowa. Obok półokrągłej bramy są dwa duże ślepe arkady, a nad nimi rząd małych ślepych arkad, każda z czerwonym krzyżem wpisanym w okrąg.
Brama prowadzi do kwadratowego przedsionka, przykrytego kopułą. Na kopule i czterech bocznych lunetach znajdują się podobne czerwone krzyże wpisane w okręgi, a kopuła dodatkowo ozdobiona jest bogatym czerwonym ornamentem liniowym.
Przechodząc dalej do sanktuarium, napotykamy cztery wolno stojące kolumny podtrzymujące kopułę. Ten typ czterokolumnowego kościoła należy do najbogatszych w Kapadocji. Takie są trzy ostatnie i najbardziej dekorowane kościoły w Göreme – Elmalı, Karanlık i Çarıklı – a także kościół św. Jana w sąsiedniej wiosce Çavuşin.
Sufit podzielony na dziewięć pól przez cztery kolumny, wewnętrzne strony łuków podtrzymujących kopułę i inne powierzchnie dają wiele miejsca na malowanie różnych scen, i rzeczywiście, w wymienionych czterech kościołach zamawiający i malarz to wykorzystali.
Być może podobny plan istniał tutaj, w kaplicy nr 25, ale prawdopodobnie nigdy nie rozpoczęto prac – na ścianach brakuje tynku. Nie ma nie tylko warstwy nośnej dla malowidła, ale nawet grubej podkładowej zaprawy. Jedynie na belce dzielącej sanktuarium widać czerwone linearnie zdobione wzory podobne do tych w przedsionku. Dekoracja ta sugeruje, że kościół miał być malowany podobnie jak cztery wcześniejsze – Bazyli, Barbara, Węża i Pantokrator – w drugiej fazie kapadockiego malarstwa, w okresie ikonoklazmu (VII–IX w.), ale w przeciwieństwie do nich nie otrzymał fresków. Być może kościół nie został ukończony lub nie znalazł się mecenas, który podjąłby się malowania tak wymagającego cyklu – w przeciwieństwie do trzech bogato zdobionych kościołów.
|
☞ Następny kościół |
Add comment